Jakie rękawiczki na rower wybrać? - przegląd modeli

Rękawiczki rowerowe poprawiają chwyt, ograniczają ucisk na dłonie i chronią je przy upadku. Nie są konieczne do jazdy, ale przy dłuższych trasach wyraźnie zwiększają komfort. Wybór opiera się na trzech sprawach: rozmiarze, porze roku i przeznaczeniu.

Rodzaje rękawiczek rowerowych

Zasadniczy podział to rękawiczki krótkie, z odsłoniętymi palcami, i długie, które zakrywają całą dłoń. Krótkie są przewiewne i dobrze sprawdzają się latem, ale nie chronią przed chłodem. Długie przydają się wiosną i jesienią, a modele zimowe są ocieplane i często mają membranę ograniczającą przemakanie i przewiewanie.

• Letnie krótkie: lekkie, z siatką wentylacyjną i wstawkami amortyzującymi.
• Przejściowe długie: cienkie, chroniące przed chłodnym wiatrem i otarciami.
• Zimowe: ocieplane, z membraną, często dłuższe i z mankietem, który zakłada się na rękaw.
• Rękawiczki do jazdy w terenie: wzmocnione na dłoni, z ochroną kostek, gdy tego wymaga styl jazdy.

Dodatkowe funkcje

W nowszych modelach pojawia się warstwa dotykowa na palcach, dzięki której można obsługiwać telefon lub nawigację bez zdejmowania rękawiczek, co jest szczególnie przydatne zimą. Na dłoni stosuje się wkładki żelowe lub piankowe, które rozkładają nacisk na dłoń i mogą zmniejszać drętwienie przy długiej jeździe. Na kciuku bywa miękki fragment do ocierania potu z twarzy, a wewnątrz są łatki antypoślizgowe, poprawiające chwyt na kierownicy.

Jak dobrać rozmiar

Rozmiar ustala się według obwodu dłoni, mierzonego na wysokości kłykci, bez kciuka. Wynik porównuje się z tabelą producenta, ponieważ oznaczenia rozmiarów różnią się między markami. Rękawiczki powinny przylegać, ale nie ściskać. Zbyt luźne marszczą się pod dłonią i powodują otarcia, zbyt ciasne ograniczają ukrwienie i męczą. Przy modelach zimowych należy zostawić odrobinę luzu na warstwę powietrza, lecz nie za dużo, bo utrudnia to operowanie klamkami.

Warto je przymierzyć na rowerze, z dłońmi na kierownicy, i sprawdzić, czy można swobodnie zaciągać hamulce oraz zmieniać biegi.

Materiały i konstrukcja

Wierzch rękawiczek letnich zwykle jest z elastycznej, przewiewnej tkaniny, a spód ze skóry syntetycznej lub naturalnej, odpornej na ścieranie. Skóra naturalna jest trwała, lecz wolniej schnie. Materiały syntetyczne schną szybciej i lepiej znoszą pranie. Szwy powinny być płaskie i niewystające, bo wystające wcierają się w skórę. W modelach zimowych liczą się warstwa ocieplająca, membrana i uszczelnienie na nadgarstku.

Producenci i zakres cen

Rękawiczki oferuje wiele firm sportowych i rowerowych, od marek wyczynowych po tańsze producenty o szerokiej ofercie, także polskie. Wyższa cena zwykle oznacza dokładniejsze wykonanie, lepsze materiały i wkładki, ale do rekreacyjnej jazdy zupełnie wystarczają prostsze modele. Przy porównywaniu ofert należy zwrócić uwagę na rodzaj wkładki, materiał dłoni, przewiewność i dostępne rozmiary, a nie na samą nazwę marki. Rękawiczki są niewielkim wydatkiem względem całego roweru, więc nie warto oszczędzać kosztem dopasowania.

Rękawiczki zimowe i dobór do temperatury

Przy niskich temperaturach najpierw marzną dłonie, bo podczas jazdy są mało ruchome, a wiatr szybko wychładza skórę. Rękawiczka zimowa powinna być wiatroszczelna, ocieplona i na tyle luźna, by nie ściskać palców, bo ucisk pogarsza ukrwienie. Dobrze działa zasada warstw: cienka rękawiczka pod spodem i grubsza na wierzchu przy mrozie, a przy łagodniejszej pogodzie jedna warstwa. Membrana ogranicza przemakanie, ale mniej przepuszcza wilgoć, więc dłonie mogą się pocić przy intensywnym wysiłku. W takim przypadku lepsza bywa rękawiczka przejściowa.

Warto pamiętać o tym, że przy jeździe w deszczu rękawiczka bez membrany przemoknie, a wilgotna szybko stygnie. Dobrym uzupełnieniem jest zapasowa, sucha para w sakwie lub plecaku.

Kiedy rękawiczki krótkie, a kiedy długie

Krótkie dobrze działają latem i w ciepłe dni przejściowe, gdy temperatura jest wysoka, a priorytetem jest wentylacja i swobodne operowanie manetkami. Odsłonięte palce ułatwiają obsługę drobnych elementów, np. zamków i klamerek. Długie wybiera się, gdy jest chłodno, wietrznie lub mokro, a także na trasach, gdzie istnieje ryzyko otarcia palców o gałęzie lub krzaki. Osoby jeżdżące przez cały rok często mają dwie lub trzy pary dla różnych warunków.

Rękawiczki do różnych stylów jazdy

W jeździe szosowej i szybkiej turystyce liczą się lekkość, przewiewność i dobre wkładki, bo dłonie przez wiele godzin opierają się na kierownicy. W terenie ważniejsza jest wytrzymałość na ścieranie i pewny chwyt, a przy jeździe zjazdowej także ochrona kostek i grzbietu dłoni. Do dojazdów miejskich wystarczą proste modele, a przy częstym korzystaniu z telefonu warto wybrać wersję z palcami dotykowymi. Osobną grupą są rękawiczki dziecięce, które muszą być lekkie, miękkie i łatwe do zakładania, bez drażniących szwów.

Niezależnie od stylu, rękawiczka nie powinna ograniczać wyczucia klamki. Jeśli palce nie czują hamulca, wybierz cieńszy model.

Najczęstsze błędy przy wyborze

• Zakup na oko, bez zmierzenia dłoni, co kończy się zbyt luźnym lub zbyt ciasnym modelem.
• Rękawiczki za grube do zwykłej jazdy, które utrudniają manewrowanie hamulcem i przerzutkami.
• Pomijanie wkładek na dłoni przy długich trasach, co może skończyć się drętwieniem dłoni.
• Mokre rękawiczki zostawione w sakwie, które szybko tracą właściwości i nieprzyjemnie pachną.
• Wybór wyłącznie po cenie lub wyglądzie.

Gdzie kupować i jak dbać

Rękawiczki można kupić w sklepach stacjonarnych i internetowych. Stacjonarny sklep pozwala przymierzyć, co ogranicza ryzyko błędu rozmiaru. W sklepie internetowym warto sprawdzić tabelę rozmiarów i zasady zwrotu. Rękawiczki należy prać zgodnie z metką, najczęściej w niskiej temperaturze, i suszyć z dala od źródeł ciepła, bo wysoka temperatura niszczy żel i membranę.

Przydają się również w razie upadku: warstwa na dłoni zmniejsza otarcia, gdy rowerzysta odruchowo wyciąga ręce. Jest to jeden z powodów, dla których część osób jeździ w nich także na krótkich trasach.